Web Page Creator

Ervaringen van kinderen,
zo ging het mis...

Steef

‘Als ik me nu dreig te vervelen, creëer ik zelf een uitdaging’

Steef was bijna 15 jaar toen hij niet langer naar school wilde. Van 3 VWO (tweetalig onderwijs) werd hij ‘teruggezet’ naar 4 havo. Hij bleef zitten in 4 havo om uiteindelijk in 5 havo - drie maanden voor het centraal examen - definitief van school te gaan, zonder diploma.



Daarom ging ik niet naar school


“Ik verveelde me en vond het als puber serieus zonde van mijn tijd, al die vakken in dat ongelofelijk suffe tempo. Geestdodend! Op de basisschool had ik nooit iets hoeven doen en daarna eigenlijk ook niet. Ik haalde zonder enige moeite hoge cijfers. Op het tweetalig onderwijs verliepen de eerste twee jaar goed: er was genoeg uitdaging, en ik vond de vele groepsprojecten leuk. Het derde jaar leek het meer op een standaard VWO en kwamen er vakken bij als economie. Elke uitdaging leek verdwenen. Ik verveelde me tegen de klippen op en bleef twee maanden ‘ziek’ thuis zonder dat mijn ouders het merkten of de school dit signaleerde. Dat was nog voor het verzuimsysteem van Magister. Mijn cijfers kelderden doordat ik er bijna nooit was. Nadat ik naar 4 havo moest ging het bergafwaarts, want op de havo ervaarde ik helemaal geen uitdaging meer.”



“In overleg met mijn ouders heb ik van alles geprobeerd: samen huiswerk maken. We maakten allerlei afspraken. Ik wilde mijn ouders niet teleurstellen en deed in die periode soms beloften die ik niet kon waarmaken. Dat gaf natuurlijk stress en spanning. En frustratie omdat ik zo makkelijk kon leren. Waarom ging ik dan niet gewoon naar school, net als al die andere kinderen? Maar ik kon die bekende knop echt niet omzetten.”



Wat ik anders had willen doen


“Het was makkelijker geweest als ik niet allerlei dingen had toe gezegd die ik niet kon waarmaken. Dat ‘liegen’ om maar van discussies af te zijn, heeft gezorgd voor onnodige frustratie, spanning en machteloosheid. Ik had gewoon moeten zeggen dat ik het niet kon. Punt.”



Dit ging goed


“Het heeft geholpen dat mijn ouders me altijd het gevoel hebben gegeven dat ik bij ze terecht kon als het mis zou gaan. We zijn ook bijna de hele tijd blijven praten en samen blijven zoeken naar oplossingen, naar wat ik nodig had, ook al had ik vaak geen idee wat ik nodig had.”



Dit was lastig


“Het doel was altijd dat diploma, wat in de ogen van mijn ouders lange tijd de oplossing was voor alles. Als ik dat diploma eenmaal zou hebben, zou alles goed zijn. Daar werd ik soms gek van. Het heeft wel even geduurd voordat ze zich erbij neerlegden dat een diploma halen een onverwacht onhaalbare missie was. ”



Advies aan andere ouders


“Soms moet je stoppen met praten en als ouder dingen durven laten gebeuren. Ik was op een gegeven moment zo moedeloos van de hele situatie en mezelf dat ik zelf ingreep en bijvoorbeeld op gitaarles ging. Probeer als ouder zoveel mogelijk relaxt te zijn en te vertrouwen op de goede afloop. Positief blijven werkt het beste. Het is en blijft een fase.”



Vandaag de dag


“Ik ben 24 jaar, woon samen met mijn vriendin, en ben gelukkig in mijn werk als chef kok in een Italiaans restaurant. Ik loop tegen dezelfde dingen aan als toen ik thuiszat maar heb inmiddels geleerd om zelf dingen interessant en uitdagend te maken. Ik kies niet langer voor het korte-termijn-geluk zoals laksheid en de makkelijkste weg. Als ik me nu dreig te vervelen, loop ik niet weg maar creëer ik zelf een nieuwe uitdaging. Nu leer ik bijvoorbeeld online Italiaans. Ik bel met de Italiaanse leveranciers van het restaurant waar ik werk dus Italiaans komt van pas. Ik kan het direct gebruiken. Daar hou ik van! Gaan werken is voor mij dé oplossing geweest. En nee, ik schaam me niet dat ik geen diploma heb. Mijn weg is misschien ongebruikelijk en niet volgens de standaard maar hij is wel van mij.” 


Wil jij ook jouw verhaal (anoniem) met andere delen?

Mail info@ikganietnaarschool.nl en we nemen contact met je op.

Koen

Ouders, besef dat het niet om jou gaat, het is niet jouw diploma!

Koen was bijna 11 jaar toen zijn ouders gingen scheiden. Hij zijn broer en moeder verhuisden binnen enkele maanden naar een huis dat te koop stond. Pas na anderhalf jaar kregen ze een definitief huis toegewezen. In de brugklas havo/vwo ging het mis en ging hij maandenlang niet naar school. De overgang naar de middelbare school bleek te groot. Na een interventie in samenwerking met het JeugdRiagg ging hij weer naar school en koos voor de mavo, de opleiding die zijn vrienden ook volgden en haalde zijn mavodiploma met gemak. Op de havo (zonder vriendengroep) ging het opnieuw mis, via regulier ging hij naar volwassen onderwijs zit Koen (bijna 18 jaar) inmiddels een jaar thuis. Hij weet niet of hij nog een opleiding wil volgen en denkt erover part time te gaan werken.



Daarom ging ik niet naar school


“Door duizend en één dingen die thuis zijn misgelopen werd mijn hele leven op zijn kop gezet. Er zijn dingen die je zweert dat je je kind nooit aan zal doen als ze geboren worden. ‘Ik zou mijn kind nooit pijn doen,’ zeggen ouders. Je beschadigt je kind ongemerkt toch als je als ouder in de problemen komt bijvoorbeeld door een scheiding. Dat wat je als ouder ongelukkig maakt, maakt je kind ook ongelukkig. Dat heeft veel impact. Omgekeerd geldt hetzelfde. Als ouders goed in hun vel zitten en weinig stress hebben, is dat ook goed voor de kinderen. Tijdens de scheiding was dat allebei voor mijn ouders niet mogelijk. Puntje bij paaltje, niks ging goed en de stress en sociale druk van school hielpen hier niet bij. Alles werd erger in combinatie met de scheiding. School is goed voor afleiding maar voor mij was er meer stress dan geluk in een sociale omgeving als school. Ik was mezelf langzaam aan het dood maken, elke dag dat ik met tegenzin naar school ging. Als ik dan thuis zat in alle rust of een wandeling door het bos maakte realiseerde ik me wat een hel school voor mij was.”



Wat ik anders had willen doen


“Ik zou willen dat ik me over mijn angst heen had kunnen zetten en me zou realiseren dat naar school gaan niet zo erg was. En dat ik me dan niets aan zou trekken van andere kinderen. Die zijn namelijk als je op school zit, vaak na een jaar alweer uit je leven.”



Dit ging goed


“De eerste dat ik thuis zat ging er niks goed. Mijn ouders waren zeer gestrest en de hulpverlening dwingend. Deze keer ervaar ik gelukkig geen druk, want dat werkt bij mij niet. Ik word ondersteund maar niet op een dwingende manier. Zo kan ik voor mezelf bepalen wat er voor mij mogelijk is en niet en bepalen wat ik nodig heb om me beter te voelen.”


Dit was lastig


“De eerste keer had ik toegezegd dat ik naar school ging maar kon dat toch niet en werd vervolgens gedwongen. Dat werkt niet. Het werkt alleen als je vrijwillig naar school gaat. Je moet dingen zoals pesten of angsten oplossen zodra je merkt dat je kind daar mee zit. Dat klinkt makkelijker dan het is. Dat realiseer ik me. Wat ik heel moeilijk vond was dat mijn ouders wilden dat ik de hoogst mogelijke opleiding ging doen. Ik had havo/vwo advies en lange tijd moest dat havo diploma er dan ook komen. Dat kwam omdat mijn vader zelf zijn havo niet af heeft kunnen maken in verband met de scheiding van zijn ouders. Dat hij zijn diploma niet heeft gehaald, daar heeft hij nog altijd last van. Het was belangrijk voor hem dat ik dat diploma wel haalde. Ik wilde dat graag doen op zich, maar het lukte me niet. Zoiets kan volkomen verkeerd uitpakken. Ik had het gevoel te hebben gefaald. En dat is heel erg. Ik snap mijn vader wel maar hij had het niet moeten doen. Inmiddels staat hij er gelukkig wat relaxter in.”   



Advies aan andere ouders


“Wees niet zo’n stresskip en neem het niet zo serieus. Er zijn veel ergere dingen zoals worden vermoord of uit je eigen land moeten vluchten voor oorlog , het gaat helemaal nergens meer over en als ik erop terug kijk heeft iedereen echt achterlijk gehandeld. Het geluk van hun kind zou bij ouders altijd voorop moeten staan. Ik denk dat veel ouders wel weten wat hen zelf gelukkig maakt, maar niet wat hun kind gelukkig maakt. Ouders, besef dat het niet om jou gaat, het is niet jouw diploma! En het is laag bij de grond als je je kind dwingt wanneer dat diploma halen of naar school gaan niet lukt. Dan kan je kan net zo goed je ziel meteen verkopen aan de duivel. Leef en laat leven en realiseer je dat het normale pad van naar school gaan voor sommigen niet werkt en dat er ook andere manieren zijn om je leven te leiden.”



Hoe ik mijn toekomst zie


“Ik ben nu bijna 18 jaar en ga dingen doen die me gelukkig maken. Ik ga kijken of ik een opleiding vind die me genoeg aanspreekt en anders ga ik werken. Verder heb ik doelen zoals het staatsexamen Engels dit jaar halen en een bijbaantje vinden. En als naar school gaan daar niets mee te maken heeft, dan is dat zo.”






Wil jij ook jouw verhaal (anoniem) met andere delen?

Mail info@ikganietnaarschool.nl en we nemen contact met je op.